12 februari tot 3 Maart 2012; met Chang Soo Kim in het Grafisch Kabinet verlengd tot 31 Maart

Papier - uit, van, op, en in papier

Hiltrud Schäfer

&

Wilfried Bohne

 

Een grote fascinatie voor het materiaal papier als beeldend middel is bij Hiltrud Schäfer en Wilfried Bohne gekomen met een grote fascinatie voor het reeds bestaand papier als drager van historische boodschappen.

 

In beider werk zien we, naast een voortdurende uitdieping van de stiel waarvandaan ze vertrokken - respectievelijk de tekstiele werkvormen en de typografie, een jaren lange ontwikkeling van 'Fundstücke'; gevonden voorwerpen van de meest uiteenlopende materialen.
Van liefdevol opgepakt, vertroeteld en geplaatst in een setting die de eigen expressie van het stukje verleden maakt tot zelfstandig object, tot brokken met kracht teruggebracht tot papierpap en omgevormd tot objecten die een geheel nieuwe en uitsluitend uit de kunstenaar zelf voorkomende zeggingskracht willen hebben.
Van palimpsets tot papiersculptuur, van 25 x 25 cm zelfstandig relatief vlak blad tot 100 vierkante meter grote boekensculptuur-als-landart; maar steeds met een humaan-historische context ­ misschien wel de essentie van het papier dat de mens kent.

In de ontwikkeling van het werk van beide kunstenaars hebben we in de loop van vele jaren kennis gemaakt met een ontwikkeling die vanuit een grote betrokkenheid met de eigen algemene, en de persoonlijk bijzondere geschiedenis in een onontkoombaar mengsel is vertrokken op een geestelijk, een psychologisch avontuur; tegelijkertijd was er de individuele ontwikkeling van de kunstenaar-vakmens die door vakstudie en kennisvergaring door visuele ervaring steeds meer ging openstaan voor een nieuwe beeldende ontwikkeling die los zou gaan staan van al te zeer door een opgedrongen maatschappelijk verleden geleide individuele kijk op de beeldmiddelen die zich aandienen uit speciale vormtaal van zich uit het verleden aandienende beeldvormen. De connotaties uit het verleden zouden losgemaakt kunnen worden van beeld en drager die ze aanreikt uit een verleden, dat niet per se het eigen verleden is, maar waaraan wel een vertrekpunt kan worden ontleend dat onvervreemdbaar persoonlijk is.

Op deze wijze ontstaat een kluwen van eigen en andermans connotaties die op z'n minst spannend is, steeds confronterend; confronterend met de eigen wereld van de kunstenaars,

of confronterend met de wereld van de toeschouwer;
een spel van zelfbeeld, erkenning van het eigene van het niet-zelfbeeld,
en verwachtingspatronen van alle betrokkenen,
de maker van de stukjes gevonden uitgangsmateriaal,
de toeschouwers,
en de kunstenaar die met de elementen jongleert en er nieuwe connotaties mee tot stand kan brengen.
Alles bij elkaar een buitegemeen spannende manier van met beeldmiddelen en hun mogelijke betekenissen bezig zijn.

http://www.chronosroma.eu/os/hiltrudschaefer.htm - http://www.chronosroma.eu/os/wilfridbohne.htm

 

Joseph John V. Componist

INDEX