A POINT OF VIEW

"sorry, I live here" (with a fair few others)
The 2011 New Comers

Dear me, the're tiny!

Friesland is een moeilijke plek voor een mens als ik om in te leven. Natuur, erger nog dan * in andere provincies, is hier het zelfde als 'schade voor de boeren'.

Nadat alle koeien om economische redenen uit het weiland zijn verdwenen en die dus zonder enige remming openliggen voor de langskomende ganzen groepen (die gaarne en onwetend mee eten aan overmatige antibiotica-koeiepoep-bemesting-resistentie kwekende, onnatuurlijke slappe diaree-grassen; in de jaren 70 spottend 'hypotheekgras' genoemd) mogen de inwoners aan het 100.000 afschot gedoogde feestmaal deelnemen dat de provincie hen voorschotelt als 'biologisch' wild gevogelte; lekker! Omdat je boeren zult moeten betalen voor de schade die ze leiden als die koeien buiten zouden lopen - vraag me nu even niet dat ook nog te moeten uit leggen - en er 'dus' geen oplossing is - die boeren moeten betaald worden voor iedere 'natuurmaatregel' en plaatsen zichzelf cruciaal centraal in ieder gesprek over waterpeil en al dat soort zaken waar Nederland zo trots op zecht te zijn, omdat ze dat allemaal zo goed als met blote handen kunnen regelen, stemmen hier de natuurorganisaties ook mee in (iets vooral met "anders krijgen we ze nergens meer voor mee", wat in andere bedrijfstakken wel eens een maffia methode genoemd wordt. Nee in dit land moet je geen kwaad woord zeggen over de schepping; als er een ding zeker is dan is het wel dat God, CDA en VVD dit willen - en kunnen, zelfs zonder hun huidige in het algemeen volstrekt huiveringwekkende maatjes.
*die opmerking is nogal te staven met de getallen over illegaal doden en nest-vernieling van alle soorten roofvogels (uiteraard uit liefde voor 'onze' weidevogels, dassen en dergelijke, die overigens zonder veel problemen in de Leeuwarder Courant regelmatig te vinden zijn.
Nou ja, gelukkig kan ik op de paar vierkante meter die de mijne zijn met evenveel vreugde bomen neerzetten, als sommige mededorpelingen ze omkappen en kunnen we dat tot op heden zelfs in vrede naast elkaar doen.

Ik ben hier ook de rugby-fan tussen de kaats-liefhebbers, wat ongeveer hetzelfde is als ongelovig zijn tussen de gelovigen.

Playing rugby league
From Wikipedia, the free encyclopedia:

"Preventing line breaks
Defending players aim to spread across the field in a single line and stop the attacking players from breaking this line. The 'Slide Defence' and the 'Umbrella Defence' tactics aim to curb the amount of breaks in the line.

under: "the defending single line"


The 'sliding defence' requires that gaps are left at either edge of the field at the end of the defensive line, which aims to squeeze more players around the area of play. This allows the line to be at its strongest around the position of play, thus leaving the attacking side less opportunity to run through the line. Should the attacking side move the ball towards one edge of the field in an attempt to go around the defensive line, then the entire defensive line will move in that direction; this is known as sliding.
The 'umbrella defence' (or 'up and in' defence) requires that players do not spread across the entire field. The defensive line is particularly vulnerable on the edges around the wings, therefore the best defensive measure in this case is a preventative measure. That is, the aim becomes to prevent the attacking team from going to the wings or to disrupt any passes towards the edge of the field. This requires that defensive players (wingers or centres) on the edge of the defensive line move up faster than those in the middle of the line."

'Less Obvious Cairns'
Since the 60's Joop has done his share of 'illegal tree-planting', as others may have put their stones to the cairn.
"I have planted ashes, a diversity of willow, oak (
Quercus robur), and a diversity of hazelnutshrubs all over the place",

Joseph Johannes (Joop) Visser Personal Home & Vitae

David Coke FSA, Jervaulx. April 2007: in "On Paper" a Bulgarian catalogue for asolo exhibition in Burgas.
> Well before it was fashionable* to care about the environment and the impact we are having on it, Joop Visser ( - ) cared deeply about the world around him, and saw that he was and is an indivisible and interdependent part of it, and must therefore respect it and get to know about is. ( _ ) His life and his art have always expressed this commitment. In all his work, whether as a painter, print-maker, sculptor, film-maker, poet, illustrator, composer, publisher, teacher, letter-writer, or even when building, plunmbing, gardening and travelling, he has this commitment as a basis for everything he does. This is not to say that his work is a traditional study of landscape, or simply a reaction to it; on the contrary, it is always experimental, always pushing boundaries, always ploughing a lonely furrow in his chosen field. ( - ) <
*Since 1963 Joop was an on and off member of many 'natare movements' NIVON, WWF, Natuur Monumenten, Green Peace etc., and did well as a private campaigner. As a result of his (side)studies in ecology he was rewarded with a governamental grant in 1979 - 1980 for a more in-depth study in this field.

 

Joop heeft op vele openbare plekken in binnen en buitenland,
in de loop van jaren, tijdelijke projecten gerealiseerd.
Daaronder vallen meerdere 'niet geheel legale' boom- en struikplantacties (o.a. wilg, eik en hazelaar)
met soms 'aardige' gevolgen voor het landschap.
"Sinds ik bij fietspad-aanleg in Nederland onder andere Tjechische- en Duitse werkers met meegenomen aarde de berm heb zien 'verrijken' voel ik me zo schuldig als de wind. En dat mag zo vreemd klinken als het feit vreemd is.
Het is buitengewoon lastig om een totaal visie met algemene en persoonlijke verantwoordelijkheden op zoiets algemeens als 'het milieu' te hebben.
Toch is het anderzijds niet heel erg moeilijk om in de jaren zestig van de vorige eeuw in de gaten te hebben gehad
dat er 'iets niet helemaal lekker zat' met 2 4 5 T en de Volgermeer; hetzelfde geldt in het begin van deze eeuw voor munitie (die men uit de aard der zaak nogal vrijelijk verspreidt) die is verzwaard met verarmd uranium (dat men uit de aard der zaak nogal opgeborgen houdt);
Op z'n simpelst gaat het vroeg of laat erg veel geld kosten.
Zo durf ik best beweren dat niet ik de cynicus ben in het gezelschap dat me dwingt te zeggen dat 'het mijn kinderen niet zijn' die hiermee verder moeten".

"It is one thing to have a comfortable house and a garden, it is another thing to share it with bats, nutes, owls, duckies, and god knows what"

­
"Een huis en een tuin zijn pas leuk als je ze met de oorspronkelijke bewoners kunt delen"

and they prosper

Joseph John Visser probeert 'zo hier en daar' ook iets te doen om zulke 'gezellige' plaatjes - de een eet natuurlijk wel de ander, en we eten lekker mee - te laten voortbestaan. Daarvoor moet af en toe met enige ernst actie worden ondernomen. Hij doet dat sinds de jaren '60.

"In verband met de natuur is de mooiste actie die waar niemand iets van merkt."

'Afblijven' en 'niet doen' zijn de twee belangrijkste acties in de natuur.


Prettig zijn acties die zonder gedoe worden opgenomen in het dagelijks leven.
In die zin effectief, was een actie langs de rivier de Stour, up-stream; 1981.
Hierbij werd uitsluitend gebruik gemaakt van vissnoer en bijbehorende loodjes
(overigens een echt indrukwekkende hoeveelheid),
die tijdens één zondagochtend roeien met een werry tussen 7 en 11 uur 's-morgens
door de kunstenaar uit het water en de omringende bomen werden gehaald.

Dit, overigens voor velen ongewenste project met een korte presentatie voor een groep jongeren, bracht een millieu-aktie op gang
waarbij aandacht kwam voor de gevolgen van 'slordig uitgevoerde hobbies' voor vooral Zwanen (bij hen was het erg zichtbaar en telbaar).
Dat laatste werd onderstreept door de later ter plaatse, in dat verband gevonden, in de gepresenteerde kluwen 'ingeweven' zwanenveren.

 

zoek eens onder: 'swan upping' :

"The number of swans marked this year (1981) was the smallest ever."

http://www.thamesweb.co.uk/swans/upping2.html

Dit betreft een relatief eenvoudig (deels zelfs slechts mechanisch; 'loodjes en snoer, kan je gewoon zien, opsporen en opruimen') probleem.
Gedurende die tijd is er een veel gecomplicerender proces gaande. In ons aller afvalwater gaan, na door ons om tal van goede redenen te zijn geconsumeerd, vele tonnen stoffen via de daar niet op ingerichte zuiveringsinstallaties naar het oppervlaktewater (denk eens aan oetrogenen); naast hun direct aantoonbare (en ook al enkele jaren aangetoonde) effect op vis (eenvoudig gezegd: ze planten zich niet meer voort), is het nauwelijks bevatbaar hoeveel ongecontroleerde verbindingen diverse stoffen aangaan met elkaar (en die verbindingen weer met elkaar) om een veelvoud van problemen te doen ontstaan in voedselketens.
Alle terechte gedoe over CO2 is daarbij vergeleken een soort 'hondepoep probleem'; maar ik begrijp wel dat struisvogels goede zaken doen in de markt der zelf-reflexie-cursussen:
"het wordt de mens teveel"; maar bedenk wel dat dàt teveel hem de das niet om zal doen.

 

Laird Joseph John's Personal Home & Vitae